درسگفتار سینمایی: واکاوی فیلم «جرمیا جانسون» (Jeremiah Johnson) به کارگردانی «سیدنی پولاک» محصول ۱۹۷۲ امریکا، به روایتِ مجید سیف‌الْعُلَمایی “مربی و مشاور فیلم‌نامه‌نویسی و فیلم‌سازی” و مدیر “شبکه آموزش مجازی سینما” (آگاهْ فیلم) که فعالیت‌های گسترده‌ای در زمینه تعلیم سینما، فیلم‌نامه‌نویسی، فیلم‌سازی و تولید محتوای آموزشی و هنری دارد. 

تحلیل فیلم “جرمیا جانسون” (Jeremiah Johnson) یکی از آن لذت‌های ناب برای یک منتقد سینماست. این فیلم نه یک وسترن متعارف، بلکه یک شعر سینمایی غمگین و تأمل‌برانگیز درباره اسطوره، طبیعت و هزینهٔ انزوا است.

به‌عنوان یک منتقد، نظر خود را در چند بخش ارائه می‌دهم:

تحلیل کلی فیلم “جرمیا جانسون” (۱۹۷۲)

خلاصه بدون اسپویل: فیلم داستان سرباز کهنه‌جنگی به نام جرمیا جانسون (رابرت ردفورد) است که از جامعهٔ شهری و جنگ فرار می‌کند تا در کوه‌های وحشی و بکر “راکی” در اواسط قرن نوزدهم به عنوان یک تله‌گذار (شکارچی پوست) زندگی جدیدی را آغاز کند. این سفر، تبدیل شدن او از یک تازه‌کار به یک افسانهٔ زندهٔ کوهستان است؛ افسانه‌ای که با تراژدی عمیقی گره خورده است.

نقاط قوت و تحلیل عناصر فیلم‌سازی:

۱. کارگردانی استادانه سیدنی پولاک:

پولاک – اینجا – یک وسترن ضدقهرمانی (Revisionist Western) می‌سازد. به‌جای نبردهای پرهیاهو، بر سکوت، فضا و روانشناسی شخصیت تأکید دارد. فیلم‌برداری گسترده و لانگ‌شات‌های بی‌پایان از کوهستان، برتری و بی‌رحمی طبیعت را در مقابل کوچکی انسان نشان می‌دهد. ریتم فیلم عمداً آرام و تأملی است و مخاطب را کاملاً در دنیای تنهایی و سخت جانسون غرق می‌کند.

۲. بازی نمادین رابرت ردفورد:

این یکی از بهترین و عمیق‌ترین performances ردفورد در طول حرفه‌اش است.او بیشتر فیلم را در سکوت و تنها با بیان چهره‌اش بازی می‌کند. نگاه‌های او که از کنجکاوی و حیرت به سمت خستگی، درد و خشم متمدنانه تغییر می‌کند، داستان را روایت می‌کند. او یک قهرمان سنتی نیست؛ او یک بازمانده است که به دلیل انتخاب‌ها و غرورش، به تدریج با اسطوره‌ای که برایش ساخته می‌شود، خرد می‌شود.

۳. فیلم‌نامه و درونمایه‌های عمیق:

فیلم به چند موضوع کلیدی می‌پردازد:

· انسان در مقابل طبیعت: نه به عنوان یک نبرد برای پیروزی، بلکه به عنوان یک تلاش برای هماهنگی. طبیعت در نهایت پیروز می‌شود.

· هزینهٔ انزوا: جانسون به‌دنبال آزادی مطلق است، اما این آزادی با قیمت از دست دادن ارتباطات انسانی و مواجهه با وحشت‌های تنهایی به دست می‌آید.

· ساخت اسطوره: چگونه یک مرد عادی به یک افسانه تبدیل می‌شود؟ فیلم نشان می‌دهد که افسانه‌ها اغلب بر پایه‌ی سوءتفاهم، اغراق و تراژدی ساخته می‌شوند و بار سنگینی بر دوش فرد اسطوره می‌گذارند.

· برخورد تمدن‌ها: تعامل جانسون با بومیان (سرخپوستان) سیاه‌وسفید نیست. یک لحظه اشتباه و بی‌احترامی ناخواسته (ماجرای خاکسپاری در “زمین تابو”) جنگی خونین را به راه می‌اندازد که هستهٔ تراژیک فیلم است.

۴. سینماتوگرافی خیره‌کننده:

تصاویر گرفته‌شده توسط داریوش خنجی (Darius Khondji) در یوتا و کلرادو، خود یک شخصیت اصلی در فیلم هستند. فیلم‌برداری، زیبایی خالص، خطر و عظمت غیرقابل انکار طبیعت را به تصویر می‌کشد. این طبیعت هم منبع زندگی جانسون است و هم قبرستان آرزوهایش.

۵. بازیگران مکمل:

· ویل گیر در نقش “دلی گب” (Bear Claw)، تله‌گذار کهنه‌کاری که به نوعی مرشد جانسون می‌شود، عالی است. او نماد نسل قدیم کوهستان‌نشینان است که با قوانین طبیعت سازگار شده‌اند.

· استفان جی. فرانک در نقش “کالب”، پسر لالی که جانسون سرپرستی او را بر عهده می‌گیرد، لحظات‌های احساسی فیلم را بدون اغراق ارائه می‌دهد.

نقاط ضعف (از نگاه برخی منتقدان):

· سرعت آرام: برای تماشاگرانی که به دنActionResult وسترن‌های پرحادثه و کلاسیک هستند، ریتم deliberate و کند فیلم ممکن است خسته‌کننده باشد.

· تاریخچهٔ تاریخی: فیلم بر اساس شخصیت‌های فولکلور ساخته شده و ادعای دقت تاریخی کامل ندارد. این برای برخی ممکن است یک نقطه ضعف باشد، اما در واقع هدف فیلم بازگویی تاریخ نیست، بلکه بازگویی یک افسانه است.

· ابهام در پایان: پایان فیلم می‌تواند مبهم تفسیر شود. آیا جانسون تسلیم می‌شود؟ یا به اسطوره‌ای که برایش ساخته‌اند تبدیل می‌شود؟ این ابهام عمدی است اما ممکن است برای همه رضایت‌بخش نباشد.

جمع‌بندی نهایی:

“جرمیا جانسون” یک شاهکار سینمایی است. این فیلم یک وسترن نیست که فقط تماشا کنید؛ فیلمی است که آن را تجربه می‌کنید. این اثر، مدیتیشنی سینمایی دربارهٔ تنهایی، طبیعت و بار سنگین تبدیل شدن به یک افسانه است.

سیدنی پولاک و رابرت ردفورد با همکاری یکدیگر، فیلمی خلق کرده‌اند که فراتر از ژانر خود می‌ایستد. این فیلم یک پرترهٔ روانشناختی عمیق و یک شعر تصویری زیبا و غمگین است. اگر به سینمایی contemplative (تأملی)، اجرای زیرکانه و داستان‌پردازی مبتنی بر شخصیت علاقه دارید، “جرمیا جانسون” یک تجربهٔ ضروری و به یاد ماندنی است.

امتیاز منتقد: ۴.۵ از ۵ ستاره.